Ang Palm Reading ni Manong Fortune Teller

 

1998 noon. Pagkatapos naming mag quick lunch sa foodcourt kung saan umorder ako ng walang kamatayang Budget Meal No. 2 (2 putol ng pork chop, kanin at maliit na baso ng Iced tea), handa na kami ng mga kaklase ko para bumalik ng eskuwelahan para sa aming post-prandial na pag-aabang at pagpapansin sa nagguguwapuhang mga kalalakihan ng Intarmed na dumaan sa hallways ng AS building. Habang naglalakad kami sa may Padre Faura, dinaanan naming ang isang mamang nakaupo sa tabi ng isang malaking kahon na kanyang ginagamit bilang mesa.

Ang sabi sa sign na katabi niya ay “FORTUNE TELLER: Will read palm for P50.”

Actually, sa pagkakatanda ko ay may wrong grammar yun doon sa sign niya pero 10 taon na ang nakalipas ng nangyari itong insidenteng ito kaya nagka-memory gap na ang isipan ko tungkol sa exact words na ginamit ni Manong Fortune Teller. Pero para sa kinabubuti nitong kuwento, gamitin na lang natin ang sarili kong mga salita. Walang pakialaman. Paki mo. Blog ko to. Pak yu.

Si Kikay ang unang naexcite sa aming magkaklase. “Uy, pahula tayo!”

Pumayag ang lahat at naexcite din. Naexcite ang lahat, maliban sa akin. Habang kinakalkula ko sa aking isipan kung magkano na lang ang naiiwan sa aking allowance – One peso plus one peso = two pesos, one hundred pesos minus fifty pesos = fifty pesos, fifty pesos minus fifty pesos = maglalakad ako mula Taft hanggang Quezon City – at inaalala ko kung napadala na ba ni Mader ang ang aking allowance para sa susunod na buwan sa aking ATM, kinulit naman ako ng kinulit nang aking mga kaklase. Alam kong hindi ako puwedeng mag-aksaya pa ng pera. Tapos, kuripot rin ako kaya ayoko na lang sanang magpahula. Wala rin namang kasing kahihinatnan. Makakain ko ba yung hula na yan? Maiuuwi ba ako ng hula ni Manong papuntang QC? Of course not!

Habang isa-isa nang nagpahula ang mga kaklase ko at natuwa sila sa halos pare-parehas lang na sinabing hula sa kanila ni Manong Fortune Teller, mas lalo naman nila akong kinulit na magpahula din. Para tumigil na lang sila at hindi na ako mabansagang killjoy, pinagbigyan ko na lang sila.

Peer pressure sucks.

Ibigay mo yung dalawang kamay mo, iha.”

Ito ang iyong guhit ng swerte. Magiging maswerte ka, iha, sa iyong magiging trabaho at sa pag-ibig.”

 

Hmmm… Inisip ko, ganyan din ang sinabi mo sa mga kaklase ko, Manong Fortune Teller.

Kung ungkol sa iyong pag-aaral, titigil ka sa pag-aaral ng ilang buwan. May isang importanteng bagay ang mangyayari kaya hindi ka makaka-graduate sa tamang oras.

Sana lang hindi ibig sabihin niyan ay mabubuntis ako ng wala sa oras.

Kung tungkol sa iyong magiging propesyon, hindi ka makakapagdesisyon sa una at maglilipat-lipat ka ng trabaho. Pero sa banding huli, ikaw ay magiging matagumpay at mayamang-mayaman. Magiging tanyag ka sa iyong propesyon kapag nasa bandang mid-30’s ka na.

“Wow,” sambid ng mga kaklase kong excited. Ang isip ko naman, Shiyet! Ang tanda ko na non. 

Kung tungkol sa iyong kalusugan, kailangan mong ingatan ang iyong baga at ang iyong mga paa. Ito ang mga tiyak na magdudulot ng kahinaan sa iyong pangangatawan.

Tumawa si Lee Lee. “Manong, kamusta ang lovelife niya?

Sinasabi dito na marami kang mapapaiyak. Maraming beses ka ring iiyak.Magkakaroon ka ng anim na boyfriend. Ang isa doon ay kamag-anak mo.

Ewww….

Magkakaroon ka ng maraming fling-fling. Pero ang talagang mapapakasalan mo ay hindi taga dito. Kinakailangan niya pang tumawid ng dalampasigan galing sa ibang bansa para magkakilala kayo. Galing siya sa isa sa mga bansa sa Asya, at may dugong Oriental.

Oohhh… Foreigner… “Ay, Intsik ba?” Napaismid ako. Hindi ako naguguwapuhan sa mga Intsik.

Hinde. Di siya Intsik, pero may dugong Oriental. Tipong Koreano, Malayo, Thai…

Kailan ako magpapakasal sa kanya?

Mga mid-30’s. Pag mga 36 years old ka na. Ito rin yung panahong nasa pinaka-peak ka ng tagumpay sa iyong propesyon. ”

What the F— Thirty-six na ako bago ako magpapakasal? Goodness gracious, mukhang ako na yata ang magiging The Last Woman Standing sa aming magbabarkada! Sa ganyang edad, baka kahit si Mader na ayaw muna akong magkaboyfriend at pag-asawahin hanggang ngayon ay mas mararapatin nang ibugaw ako at ibribe ang mga anak na lalake ng kanyang mga officemates na pakasalan ako.

Hayyy, mga iho. Matalino yang anak ko. Maganda. Malaki ang hinaharap. Maalaga. Di nga lang marunong magluto at tamad sa mga gawaing-bahay pero sobrang talino niyan. At virgin pa yan. Virgin ang uterus dahil hindi pa di pa nabuntis. Ano, i-set ko na ang date niyo? Kahit mukha ka namang taeng tinubuan ng dalawang kamay at paa, okay lang, mayaman ka naman at may trabaho. Maganda naman ang anak ko. Ipag-novena na lang natin na mas malakas ang genes ng pamilya namin kaysa sa pamilya niyo para sa kagandahan at kagwapuhan ng magiging anak niyo. Ano? Okay na ba sayo ang June wedding? Mader, 8 years mula ngayon

 

Sampung taon pagkatapos ng insidenteng yon, isa-isa nating ibalik-tanaw ang mga hula ni Manong Fortune Teller at tingnan kung tama ba ang mga naging hula niya.

Una, hindi ako tumigil sa pag-aaral. Oo, bumagsak nga ako ng Chemistry 101 (General Chemistry), dahil sa aking poor grasp of the basics of chemistry dahilan ng aking walang kwentang background sa highschool. Ang totoo niyan, sinayang ko ang aking oras sa aming Chemistry classes noong highschool sa paggawa ng recycled paper na gawa sa mga damo at lumang newspapers kaysa sa pag-aaral tungkol sa mga ketones at aldehydes. Ang aking pagbagsak sa Chemistry 101 na isang prerequisite course ay nagresulta sa aking pag-reretake at pagiging delayed by one semester. Sa kamalasang palad naman, bumagsak ang halos 75% ng aking original classmates pagdating ng major subjects nila sa third year college habang ipinasa ko ang mga ito ng walang kahirap-hirap kaya nagkitakits pa rin kami sa huli at sabay-sabay pa rin kaming gumradweyt. Yipee!

Pangalawa, careerwise, hindi pa ako masasabing nagtagumpay na. Unless nagpapasweldo na ang mga ospital ngayon sa mga duktor na hindi pa lisensyado, therefore, strictly speaking, wala pa akong career. At this point, kung pumasa ako next year, magpayaman sa pagmomoonlight sa iba’t-ibang hospital ng dalawang taon at magpaalila sa residency training ng 4 years at subspecialty ng 2 years, mukhang tama si Manong Fortune Teller dahil sa edad na 36 years old ay maaring saka pa lang ako maging isa nang ganap na Neurosurgeon. Or Trauma Specialist. Or Pediatric Neurologist. Or Gyne-Oncologist. Ewan ko. Sa totoo lang, hindi pa ako nakapagdecide kung ano talaga ang gusto ko. Mahabang usapan yan. Next blog na lang natin pag-usapan.

 

Three, healthwise, nagyoyosi ako ng 3-4 sticks a day. Oo alam ko, doctor ako, alam kong hindi dapat kasi masama para sa kalusugan, blah blah blah. Pero masarap talaga ang bawal. Tsaka mahina talaga ang aking EQ kaya tanggap kong may katangahan talaga ang aking pagyoyosi.

Alam niyo bang sa dami-dami ng disadvantages ng smoking ay may advantage din siya sa mga taong may Ulcerative Colitis? Kung ano ang Ulcerative Colitis ay i-search niyo na lang sa Internet. Wala ako sa mood maglecture. Tama na ang may natutunan kayo mula sa akin na may advantage din pala ang smoking. Period.

 

So going back dun sa hula ni Manong Fortune Teller, mukhang ang ikamamatay ko sa future ay Lung Cancer, o di kaya’y makakaranas ako ng Buerger’s Disease, Chronic Obstructive Pulmonary Disease, Hypertrophic Osteoarthropathy or Deep Venous Thrombosis. Nice one, Manong. At least ngayon alam ko na kung aling statistic ako mapupunta sa Top 10 Causes of Mortality in the Philippines pag mamamatay na ako.

Four, lovelife. Kahit na umaapaw ang hotness at kagwapuhan ng ilan sa aking mga pinsang lalake (siyempre, kung itratrace mo ang aming family tree ay galing lang kami sa iisang gene pool), hindi ko naman pinangarap na makasuhan ng incest o magkaanak ng mga supling na abnormal. Ewww to the nth level. Oo, nagkaroon nga ako ng ilang flings pero so far, lampas na sa anim ang naging boyfriend ko. Mas konti pa kung bibilangin lang ang yung mga nakaexchange ko ng bodily fluids. At mas konti pa kung ang bibilangin lang ay yung napakanta ako ng truly madly deeply. Hindi ko rin pinapangarap na maging mongha at magsuot ng chastity belt hanggang sa umabot ako ng 36 kaya, more or less, pwede pang dumami ang bilang na yan. As for meeting the love of my life, wala pa akong nakikilalang Oriental foreigner na may potensyal para maging Mr. Right ko. Hindi rin ako particularly attracted sa mga Oriental guys, resulta ng pagpapaturn-off ko sa general Oriental-looking male population dahil sa kasalanan ng isang geeky Chinese klasmeyt ko noong highschool na kamukha ni William Hung na nagsusuot ng mga pantalong ala-Michael Jackson at kumakain ng boogers (Hindi burgers, okay? BOOGERS po ang tinutukoy ko) for lunch.

Hindi naman sa sinasabi kong lahat ng mga Oriental-looking males ay tulad ng kaklase ko. Hot naman si Diether Ocampo at ang ilan sa mga kalalakihang Oriental-looking diyan. I’m just saying hindi lang talaga ako physically attracted sa kanila kumpara sa ibang mga babae.

So, Manong Fortune Teller, so far, may tsansa ka pang maging tama. Tingnan lang natin kung ano ba talaga ang ilalaan ng destiny sa akin in the near future.

Isang soulmate ba na mayamang Intsik?

 

Sangkatutak na salapi?

Katanyagan?

O Lung Cancer?

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

%d bloggers like this: